Clever fox tales
Gratis kinderverhalen op basis van spreekwoorden en gezegden

Voor Brieke, omdat je zo'n prachtige glittertandenfee hebt gemaakt!

Van ruilen komt huilen (=Als je iets ruilt is er altijd één partij die beter af is)

Brieke is verliefd. En nee, niet op de jongen die naast haar aan tafel zit op school en ook niet op die leuke, stoere buurjongen, Bastiaan. Al lacht Bastiaan of Basje, zoals Brieke hem ook wel noemt, altijd wel heel erg leuk naar haar en kunnen ze heerlijk samen spelen. Ze is al heel lang verliefd en wel op haar knuffelhaas Haasje. Haasje is roze en zacht en heeft van die fijne oortjes waar je lekker mee over je wang kunt wrijven als je moe bent. Brieke kan al heel haar leven niet zonder Haasje. Haasje gaat mee slapen en als ze overdag thuis is, is Haasje nooit ver weg. Ze neemt Haasje zelfs weleens mee naar school, als het maandag is en ze iets mee mogen nemen om te laten zien van juf Anette.

Haar oudere zus Bregje vindt eigenlijk dat Brieke, nu ze bijna 7 jaar is (nog maar een paar maandjes!), te oud is voor een knuffel. Maar Brieke wil er nog niet over denken om Haasje ergens achteraf op een plank op haar kamer te zetten. Al wil ze natuurlijk ook wel graag groter en ouder lijken. Maar afscheid nemen? Dat hoeft toch nog niet?

Op een mooie zonnige zondag zit ze buiten met Haasje te spelen. Ze laat Haasje van de trapleuning van het trapje buiten afglijden alsof het een achtbaan is. Als ze Haasje loslaat, roept  Brieke heel hard: "Wieieieieieieie!!!!". In haar gedachten schreeuwt Haasje het uit van plezier en heeft ze haar zachte roze armen in de lucht. Brieke rent heel snel het trapje af  en probeert Haasje onderaan de leuning weer op te vangen. Het is een leuk spelletje, maar ook wel vermoeiend, zo in de volle zon. Al snel staan er zweetdruppels op haar voorhoofd. Ze besluit even te gaan zitten op een traptrede in de schaduw. 


Dan komt Bastiaan bij haar zitten. " Ik heb iets heel cools gekregen van mijn oom die in China woont. Wil je het zien?". Dat wil Brieke wel! Hij rent naar zijn huis en komt na een paar minuten weer terug met een robot. De robot ziet er inderdaad heel cool uit. Hij is wit en zijn ogen zijn zwart met lichtjes die van kleur veranderen. Hij bliept en piept. Ook kan hij over een lijn lopen, zelfs als de lijn de bocht om gaat of een rondje maakt. Als je klapt, doet de robot zijn armen omhoog en draait hij een rondje. Maar het allergaafst is dat hij je na kan zeggen. Brieke heeft nog nooit zoiets gezien. 

" Mag ik er even mee spelen?", vraagt Brieke. " Natuurlijk!", zegt Bastiaan, " Ik blijf hier wel even zitten met je knuffel.". Brieke tekent met stoepkrijt een heel parcours voor de robot en hij loopt het zonder enig probleem. Brieke laat de robot zingen en dansen. Ze zou eigenlijk wel willen dat ze ook zo'n mooie robot had. Wat zouden ze op school onder de indruk zijn als zij met de robot aan zou komen! Ze loopt enthousiast weer terug naar de buurjongen. Bastiaan zit heel rustig met Haasje te knuffelen. Hij zegt:" Wat is jouw knuffel lekker zacht.". " Ja, en wat is jouw robot lekker stoer!", zegt Brieke, " Ik zou willen dat ik ook zo'n mooie robot had.". " Ik zou wel zo'n mooie, zachte knuffel willen.", zegt Bastiaan. " Hé, ik heb een idee, zullen we ruilen? Jij de robot en ik jouw knuffel.". Oei, dat vindt Brieke een moeilijke beslissing. Haasje is al zo lang haar vriendinnetje, maar die robot is wel echt heel mooi, stoer en cool. Iedereen op school heeft Haasje al zo vaak gezien, maar zo'n robot is voor hun nieuw. En misschien heeft Bregje wel gelijk, en is ze al te oud voor een knuffel. 


" Nou?!?", vraagt Bastiaan. " Oké.", zegt Brieke een beetje aarzelend. De buurjongen pakt Haasje voorzichtig op en loopt naar zijn huis. Brieke blijft achter met de robot in haar handen. Ze krijgt een brok in haar keel en moet bijna huilen, maar houdt zich stoer. Ze gaat naar huis en laat de robot aan Bregje zien. Bregje vindt de robot ook enorm cool. Samen spelen ze totdat ze geroepen worden voor het avondeten. Daarna spelen ze nog een uurtje met de robot en dan moet Brieke naar bed. 

Ze neemt de robot mee naar haar kamer. Mama leest haar nog een mooi verhaaltje voor en dan stopt ze Brieke lekker onder de dekens. "Hé, waar is Haasje?", vraagt mama. " Ik heb Haasje met Bastiaan geruild voor deze mooie robot.", zegt Brieke en ze denkt aan "haar" mooie, zachte, lieve Haasje. " Oh oké,", zegt mama," Was Bastiaan het hier ook mee eens?". " Ja, hij stelde het voor.", zegt Brieke. " Dan is het goed, denk ik.", zegt mama twijfelend," Welterusten lieve meid." en ze geeft Brieke een lekkere dikke zoen op haar voorhoofd. " Daaag, tot morgen, slaap lekker.", zegt mama terwijl ze het licht uit doet.

Brieke doet haar ogen dicht, maar kan niet slapen. Ze mist iets. Iets zachts en knuffeligs. " Stel je niet aan.", zegt ze tegen zichzelf. Ze pakt de robot en legt die in bed. Maar de robot is helemaal niet zacht en knuffelig. Brieke draait en woelt in bed, maar de slaap wil niet echt komen. Na wat een eeuwigheid lijkt valt Brieke dan toch in een onrustige slaap met vreemd een droom. Ze droomt dat Haasje zo groot als een reus is geworden is en haar weg geeft aan een reuzenclown die zegt:" Nu ga IK jou even lekker knuffelen!". Verschrikt wordt Brieke wakker van een schel geluid. Tijdens het woelen is ze op de robot gaan liggen en die maakt nu allemaal piep en bliep geluidjes. Zijn ogen lichten op in allerlei verschillende kleurtjes en het lijkt wel een disco in haar donkere kamer. Brieke is doodmoe en mist Haasje ontzettend. Ze voelt zich heel erg verdrietig en begint zachtjes te huilen. 


Mama komt haar kamer binnen en vraagt wat er aan de hand is. Nu kan Brieke het niet meer binnen houden en zet hem nu echt op een huilen. " Ik kan niet slapen, en Haasje heeft me weggegeven en er was iets met een enge clown en de robot maakt allemaal rare geluiden en het licht, het is zo fel.". Mama snapt niets van het verhaal, maar knuffelt Brieke totdat ze rustig wordt. " Ik denk dat ik het snap, mis je Haasje?", vraagt ze daarna zacht. " JAAAAAAA, heel erg.". " Weet je wat we doen? Jij neemt morgen eerst de robot mee naar school om te laten zien. Ik zal de moeder van Bastiaan bellen en het uitleggen. Dan kunnen jullie morgenmiddag waarschijnlijk wel weer terug ruilen. Oké?". Brieke snikt nog steeds, maar ze vindt het wel een goed idee. " We zetten de robot wel even hier op de plank, dan kan jij rustig slapen. Het komt goed. Welterusten schattepatat".


De volgende dag is Brieke heel moe, maar ze is wel opgelucht. Ze gaat met de robot naar school. Op school zijn haar klasgenootjes helemaal onder de indruk. Brieke verteld dat de robot eigenlijk van haar buurjongen is, maar dat ze hem even mag lenen. Dit is natuurlijk niet helemaal waar, maar ze hoopt wel dat het waar wordt. Ze laat de robot dansen en zingen en een parcour lopen.


Na school zoekt ze mama op het plein. Mama staat met haar rug naar Briekes klas toe te kletsen met andere mama's . Brieke rent met de robot naar mama toen. Als mama  zich omdraait, ziet Brieke dat mama HAAR Haasje vast heeft. Brieke weet niet wat ze ziet en krijgt tranen in haar ogen van blijdschap, ze krijgt zelfs vlinders in haar buik! Ze knuffelt nu niet mama, maar Haasje en draait van geluk twee rondjes met Haasje in haar handen, ze gooit hem een keer in de lucht en geeft haar dan de dikste knuffel die ze ooit aan iets of iemand gegeven heeft. Dan ziet ze dat Bastiaan er ook bij staat. Ze loopt naar hem toe.
" Sorry, maar zullen we weer terug ruilen? Ik kan toch niet zonder Haasje. Maar je mag altijd langs komen om Haasje te knuffelen.". " Prima, en jij mag ook altijd lang komen om met Bliep te spelen.". Ze geven elkaar een dikke knuffel. Brieke krijgt er een rode kleur van. Blij lopen ze met zijn allen naar huis.