Clever fox tales
Gratis kinderverhalen op basis van spreekwoorden en gezegden


Voor Nissa, Laurens vriendin vanaf 0 jaar, die zó goed weet wat ze wil


Uit het oog, maar niet uit het hart (= Mensen die je niet meer dagelijks meer ziet, toch nog elke dag herdenken)


Morgen gaat ze optreden. Samen met haar klas, om alle ouders te bedanken voor hun hulp afgelopen schooljaar. Het is een hele mooie voorstelling en Nissa moet zelfs wat zeggen. Ze vindt het super spannend, maar ook heel leuk. 

Tekening door Annemieke, 43 jaar

"Wie komt er morgen naar jullie optreden kijken?", vraagt juf Petri aan klas 1/2. Veel kinderen steken hun vinger op, Nissa ook, ze wil het graag vertellen. "Yenthe?", "Mijn papa en mama komen, samen met mijn oma!". "Wat leuk!" zegt de juf, "En bij jou, Nissa?". "Mijn papa, mijn mama en mijn broertje Remi!". De juffrouw kijkt even geschrokken, maar zegt dan: "Wat super Nissa!". Ze gaat verder met vragen aan andere klasgenootjes.

Tekening door Nissa, 6 jaar

Nissa heeft een ouder broertje. Maar Remi zit niet bij Nissa aan tafel als ze eten en ze kan ook niet echt met hem spelen, eigenlijk heeft ze hem nooit echt ontmoet. Remi is dood gegaan net nadat hij geboren is. Maar het is wel een echte broer. Er hangen babyfoto's van hem naast de babyfoto's van Nissa, ze vieren zijn verjaardag met zelfgemaakte taart en bezoeken zijn grafje en zetten er mooie bloemen bij. Ze heeft het knuffeltje dat van Remi was, een konijntje dat Flappie heet en mama en papa hebben het ook vaak over Remi en zeggen dat hij Nissa altijd kan zien en hij haar beschermengel is, dus eigenlijk kent ze hem heel goed. Ze weet zeker dat hij bij de voorstelling zal zijn om Nissa te zien optreden.  


De voorstelling gaat over het sprookje van de zeven geitjes. Nissa is het kleinste geitje dat zich voor de wolf verstopt in de klok. Een moeilijke rol, want ze kan niet zomaar achter de andere geitjes aanlopen en ze heeft zelfs tekst. Ze moet tegen mama geit zeggen: "Lieve moeder, ik zit in de klok, haal me eruit." en daarna: "Moeder, de wolf heeft al mijn broertjes en zusjes opgegeten!". Nissa heeft heel goed geoefend, maar ze blijft het moeilijk vinden.


"Vandaag gaan we nog oefenen." zegt juf Petri, ze lopen naar het plein. Op het plein is een podium gebouwd waar alle klassen van de Clemmsschool gaan optreden. Morgen komen er stoeltjes op het plein zodat alle ouders kunnen zitten. "Hopelijk blijft het weer goed.", zegt de juf, "Nu gaan we nog even oefenen zonder kostuums, morgen is het voor het echie!". Nissa is nu al zenuwachtig, ze hoopt dat het morgen wel gaat.


Gelukkig ging de laatste oefening, de generale repetitie zoals dat heet, heel goed. Nissa had haar tekst goed onthouden en zei alles op precies het goede moment. Ze is echt heel trots op zichzelf. Thuis kan ze bijna haar mond niet houden over de voorstelling, ze zou het liefst alles aan mama vertellen, maar ze hebben afgesproken met de juf dat ze het optreden een geheimpje zouden houden. Eenmaal in bed, denkt Nissa aan morgen en wordt ze echt heel zenuwachtig. Ze kan er niet van slapen. Ze begint te huilen en roept mama erbij. Mama probeert haar te troosten, maar het lukt niet helemaal. Nissa blijft erg zenuwachtig en slaapt heel slecht. De volgende dag is ze dan ook erg moe en nu is ze helemaal bang dat het niet gaat lukken. Als ze naar buiten kijkt, ziet ze ook nog dat het helemaal geen mooi weer is, hoe moet dat nu? Ze wil eigenlijk niet meer naar school.


Maar ze moet toch van mama. Nissa treuzelt en draalt, maar uiteindelijk krijgt mama haar toch op school. Ze staat achter mama en wil de klas niet in, maar juf Petri pakt Nissa bij haar hand en zegt tegen mama: "Tot zo hé!". Nu kan ze niet meer terug. In de klas wordt ze geschminkt, ze krijgt een wit gezicht en een zwart neusje, in haar haar krijgt ze een haarband met witte oortjes. Nissa mag zichzelf in de spiegel in de wc bewonderen. Ze ziet er echt heel mooi uit! Ze krijgt vlinders in haar buikje, ze vindt het nog steeds spannend, maar ze heeft er nu ook wel een beetje zin in. Daarna is het tijd om naar het podium te gaan. Ze ziet papa en mama zitten, mama heeft Flappie meegenomen. Nissa zwaait naar haar papa en mama en zij zwaaien terug, mama geeft Nissa ook nog een blaaskusje. Het is nog steeds een beetje regenachtig, maar toch kijken alle ouders vrolijk.


"Nu iedereen goed opletten.", zegt juf Petri,"De voorstelling gaat nu beginnen, heeft er nog iemand vragen? Nee? Oké, toi, toi, toi iedereen en geniet ervan!". Nu begint het echt. Ze hoort de muziek die bij de voorstelling hoort. Daar komt de wolf, Nissa kruipt onder de tafel die de juffrouw geknutselt heeft tot een klok. Ze blijft daar zitten totdat moeder geit terug komt. Nu moet Nissa haar tekst zeggen. O jee, wat was haar tekst toch weer! Ze kijkt stiekem naar buiten en ziet het publiek, dat maakt het niet echt beter, als ze hoger kijkt, ziet ze een prachtige regenboog. "O,", denkt Nissa,"Zie je wel, daar is Remi!". Ineens weet ze het weer: "MAMA, IK ZIT ONDER DE TAFEL, HAAL ME ERUIT!" schreeuwt ze uit. In het publiek beginnen mensen te lachen. Eenmaal uit de tafelklok zegt Nissa perfect: "Moeder, de wolf heeft al mijn broertjes en zusjes opgegeten!". Zo! Dat is eruit. Als het toneelstukje afgelopen is, gaat iedereen in het publiek staan en ze klappen allemaal voor Nissa en haar klas. Alle kinderen buigen. De regenboog is nog steeds prachtig fel en kleurig. En Nissa? Die is echt heel trots op zichzelf, en zo hoort het.


Sprookje van de wolf en de 7 geitjes door de gebroeders Grimm