Clever fox tales
Gratis kinderverhalen op basis van spreekwoorden en gezegden



 

Je moet een oude boom niet verplanten (= mensen die ergens al heel lang wonen, worden ongelukkig als ze verhuizen)  

 


 Mats zit samen met zijn oudere broer Yuri en zijn jongere broertje. Laurens in de kamer. Eigenlijk lagen ze al op bed, maar papa heeft hen wakker gemaakt omdat het buiten stormt. Hun huis staat aan de rand van het bos en als er bomen omvallen, kunnen die op het huis vallen, dus vinden papa en mama het veiliger dat ze niet in hun eigen kamers liggen. Mama en papa lopen door het huis om te kijken of alle ramen en deuren dicht zijn. Mats drukt zich stevig tussen zijn broers in, Yuri heeft zijn arm om hem heen geslagen en hij heeft zijn arm weer om Laurens. Het is niet altijd leuk om de middelste van drie te zijn, maar op deze momenten is het toch wel fijn om broertjes te hebben. Ze hebben eerst nog geprobeerd naar buiten te kijken, maar het is te donker buiten om iets te zien. Ze horen de regen tegen de ramen slaan en af en toe horen ze in de verte de donder "BOEMmerde boemboem!".

 

 

Tekening van Lauren van Hest, 6 jaar

 

 Mama en papa zijn terug in de kamer, er word zachtjes gepraat, iedereen is toch wel een beetje zenuwachtig, vooral omdat het onweer steeds dichterbij lijkt te komen. Opeens horen ze een hele harde klap en is het donker in huis! "De stoppen zijn gesprongen, denk ik.", zegt papa. "Er ligt een zaklamp in de keuken.", zegt mama. Papa staat op en loopt op de tast naar de keuken. Hij stapt op een speeltje van Brutus, hun hond. "PIIIIIEEEEE-UUUUUP!" klinkt het in de verder stille kamer. Ze moeten er allemaal om lachen. Papa blijft even weg en zegt als hij terug komt:" Het zijn niet onze stoppen, die zijn allemaal goed. Bij de buren is ook alles donker.". "Dan zit er niets anders op dan te wachten.", zegt mama. Met behulp van de zaklamp zoekt ze kaarsen en lucifers en ze steekt de kaarsen aan, het ziet er nu heel gezellig uit in de kamer. "Misschien moeten we de spullen in de koelkast die niet lang goed blijven eruit halen en ze op eten voordat ze bederven.". En zo zitten ze ineens met z'n vijven heel gezellig in de kamer op de grond te picknicken. Ze hebben mama zelfs overgehaald om de diepvries heel kort open te doen, zodat ze roomijs konden pakken. Het voelt als een feestje en niemand is meer echt bang. Als het onweer voorbij is, brengen papa en mama Yuri, Mats en Laurens weer naar bed en ze vallen snel in slaap.

 

Tekening van Annemieke Vos, 43 jaar

 

De volgende dag lopen ze met papa door de tuin om te kijken of de storm schade aangericht heeft. Het lijkt mee te vallen, totdat ze zien dat de mooie, oude kastanjeboom, waaraan de schommel hing en waarin ze altijd klommen en verstoppertje speelden en waarvan ze in de herfst de kastanjes gebruikten om mooie mannetjes en vrouwtjes mee te maken, met wortel en al is omgewaaid. De kastanjeboom die al meer dan 100 jaar was, is nu dood. Mats wordt er heel verdrietig van, eigenlijk zou hij nu wel willen huilen, maar hij probeert zich groot te houden. Tot hij ziet dat Laurens aan het huilen is, nu kan hij zijn tranen ook niet meer binnen houden. Papa ziet het, gaat op de omgevallen boomstam zitten en roept Yuri, Mats en Laurens bij hem. Hij geeft Mats een kus op zijn voorhoofd en neemt Laurens op schoot. "Papa, kan jij de boom optillen en weer in de grond stoppen?", vraagt Laurens. "Nee, ik ben bang dat dat niet kan.", zegt papa: "Ik weet dat het niet leuk is dat de boom omgevallen is, maar hij was oud en het waaide gisteren heel hard. Misschien kunnen we de tuinman vragen of hij de wortels en de bladeren eraf wil zagen, zodat jullie de boom als klim- en klauterboom kunnen gebruiken. De schommel hangen we ergens anders wel op.". Laurens is nog steeds verdrietig en roept:" Maar het was onze boom en nu is hij weg!". Papa kijkt goed om zich heen en vindt dan wat hij zoekt. Hij zet Laurens op de grond en pakt iets. Trots laat hij zien wat hij in zijn hand heeft: een kastanje van de omgevallen boom! "Deze gaan we met zijn vijfen planten! De boom die hieruit zal groeien, zal klein beginnen, maar hij zal wel helemaal van ons zijn.". Ze roepen mama, pakken een conservenblikje en stoppen de kastanje er met aarde in. Ze geven de kastanje allemaal een blaaskusje om hem veel geluk te wensen. Daarna zetten ze hem op een lichte plek in de tuin. "O!", zegt Yuri," We moeten hem nog water geven.". Voordat iemand water heeft kunnen pakken, begint het weer te regenen, geen storm gelukkig dit keer, dit keer helpt de natuur juist een handje mee door de kastanje water te geven.