Clever fox tales
Gratis kinderverhalen op basis van spreekwoorden en gezegden


Voor de lieve, slimme en fotogenieke Iris, bedankt voor je prachtige tekeningen.


De bloemetjes buiten zetten (= feest vieren)


De mama van Iris is fotografe, meestal van andere kindjes, maar als ze iets nieuws uit wil proberen, vraagt ze Iris vaak om model te staan. Dat is natuurlijk hartstikke leuk, maar soms ook wel moeilijk. Mama zegt dan dat ze op een bepaalde manier moet kijken, maar dat is soms verwarrend, want moet ze nu wel in de camera kijken of niet? Moet haar kin omhoog, of niet teveel? Ze vindt het wel erg fijn om veel tijd met haar mama door te brengen en nadat mama klaar is, gaan ze vaak iets gezelligs doen. En ze heeft prachtige foto's van zichzelf en dat kan ook niet ieder kind zeggen.

Tekening door Annemieke Vos, 43 jaar

Vandaag heeft mama ook weer een nieuw idee, ze wil portretfoto's maken, dat zijn foto's van iemands gezicht, dat is op zich niet nieuw, maar ze wil graag mooie grote bloemen in het haar van Iris doen. Ze heeft gele bloemen gekozen, bij de mooie gele feestjurk die Iris al heeft. Op haar wangen mag ze een beetje gouden oogschaduw doen, zodat haar wangen mooi glanzen op de foto's. Ze gaan in de kamer zitten, ze hebben heel veel ramen, dus mama zegt dat er veel en mooi licht binnenkomt en dat is mooi voor de foto's. "Wil je even op het krukje gaan zitten?", vraagt mama. Iris gaat zitten en mama zegt:" O, Iris, ik zie nu al dat het heel mooi gaat worden!". Iris is blij, maar toch ook een beetje gespannen. " Liefie, zou je naar buiten willen kijken met je kin een beetje omhoog?", vraagt mama. Iris doet wat mama vraagt en ziet dan een prachtig vogeltje. Hij zit op een tak en kijkt brutaal naar binnen. Af en toe fluit hij daarna kijkt hij weer heel eigenwijs naar binnen. De vogel heeft een prachtig buikje, het lijkt wel een omgekeerd, rood hartje! Iris kijkt dromerig naar buiten en mama zegt:" Oh, geweldig schatje! Wat kijk je mooi!". Het fototoestel klikt en klikt. Daarna vraagt mama of ze haar hoofd een beetje wil draaien, dat doet Iris, maar ze wil het vogeltje liever niet uit het oog verliezen. Mama vraagt of Iris nu in de camera wil kijken, dus ze moet nu toch even wegkijken. " Goed zo! Je doet het fantastisch!", zegt mama, " Je mag nu even ontspannen.". 

Tekening door Iris, 6 jaar

Iris kijkt gelijk of het vogeltje er nog is. Gelukkig, hij zit nog op het takje en kijkt haar nog steeds brutaal aan. Nu ziet Iris iets bewegen in haar ooghoek, als ze haar hoofd draait ziet ze de dikke, witte kat van de buren over de schutting komen, "O nee!", denkt Iris. Nu ziet het vogeltje de kat ook en van schrik vliegt het vogeltje weg, richting Iris, richting het raam! Met een klap komt het vogeltje tegen het raam, hij valt naar beneden en blijft op de grond liggen. " MAMA!!!!", roept Iris terwijl ze huilt. Ze springt op en snelt naar de deur om naar het vogeltje te gaan. Mama ziet wat er aan de hand is en rent achter Iris aan.  De kat van de buren schrikt en klimt snel weer over de schutting naar zijn eigen huis. Mama en Iris zijn nu allebei bij het vogeltje. Hij ligt nog steeds op de grond, hij kijkt mama en Iris helder aan, maar hij ademt heel snel en raar. Mama pakt het vogeltje voorzichtig op en bekijkt hem van alle kanten. "Het is een roodborstje.", zegt mama," Hij leeft nog wel, maar het gaat niet goed met hem.". Iris kijkt door haar betraande ogen en vraagt, " Mag ik hem aaien?". " Dat zal hij fijn vinden.", zegt mama, mama legt een hand op het hoofd van Iris. Terwijl Iris het Roodborstje aait, gaat hij rustiger ademen, maar hij doet ook zijn oogjes dicht en zijn nekje gaat hangen. " Hij is dood, schatje.", zegt mama zacht. Iris voelt zich heel verdrietig. 


" Weet je wat we doen?", zegt mama, " We pakken een doos, ik heb nog wel ergens een schoenendoos liggen, die  vullen we met stro en kranten en dan leggen we het vogeltje erin en begraven we hem. Daarna gaan we naar het tuincentrum en zoeken we mooie bloemen uit om bovenop zijn grafje te zetten.". Dat vindt Iris een prachtig idee. Ze veegt haar tranen af en gaat samen met mama naar binnen om de doos klaar te maken. Iris legt bovenop de krant en de stro ook nog wat watjes, zodat het vogeltje lekker zacht ligt. Bovenop de deksel schrijft Iris zelf: "FOGEL." en ze plakt er ook nog wat stickers op. " Prachtig!", zegt mama. Mama pakt een schep uit de schuur en graaft een diep gat in de tuin, " We moeten zorgen dat de kat van de buren het vogeltje niet gaat opgraven.", zegt ze. Ze leggen de schoenendoos met het vogeltje voorzichtig in het gat en gooien het gat daarna weer dicht.


"Nu iets moois uitzoeken bij het tuincentrum.", zegt mama. Ze stappen op de fiets en rijden ernaar toe. Het is een mooie dag en het is helemaal niet vervelend om achterop de fiets te zitten. Als ze aangekomen zijn, ziet Iris zoveel bloemen en planten dat ze niet weet wat ze moet kiezen. " Het mag niet te groot zijn, want jij moet het kunnen dragen achterop de fiets op de terugweg.", zegt mama. Iris kijkt rond en rond. En dan valt haar oog op een plaatje met een prachtige bloem erop en een naam, " Mama? Staat hier nu echt Iris?", vraagt ze. ". "Ja.", zegt mama," Dat zijn bloemen die ook Iris heten, net als jij!", "Mogen we die meenemen om bovenop het vogeltje te planten?", " Dat mag, maar het zijn wel bloembollen, dus het kan even duren voordat ze uitkomen.", zegt mama, " Maar daarna komen ze elk jaar terug.". " Dat wil ik graag.", zegt Iris. Ze kopen de bloembollen en fietsen weer naar huis. Iris houdt achterop het zakje met de bollen stevig vast. Thuis graven ze een paar gaatjes en stoppen de Irissen erin. Iris zet er een paar stokjes bij, zodat ze weten waar ze de bollen geplant hebben. Daarna geeft Iris de bloembollen water. Ze geeft het vogeltje nog een blaaskusje. " Slaap zacht, lieve vogel, vanaf nu heb je altijd een Iris die op je let.".